Σχολικές Δράσεις

Εικόνες εισβολής και προσφυγιάς, εκτυλίχθηκαν την Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου σε μαθητές και εκπαιδευτικούς της Σχολής μας, στο πλαίσιο του διαχρονικού στόχου του Υ.Π.Α.Ν. «Δεν Ξεχνώ και Αγωνίζομαι».

Η κ. Ελένη Κωνσταντίνου πρόσφυγας από τη Μακράσυκα, μαθήτρια Β' τάξης του Δημοτικού τότε, εκπαιδευτικός Δημοτικής σήμερα, ζωντάνεψε μπροστά μας τα προσωπικά της βιώματα από εκείνες τις μαύρες μέρες για την πατρίδα μας. Καμπάνες να χτυπούν και να ειδοποιούν για το κακό, άντρες να φωνάζουν στις γυναίκες να πάρουν τα μωρά και να φύγουν, απώλειες, πόνος, φόβος... κι ύστερα η προσφυγιά. Τα αντίσκηνα, το συσσίτιο, το υπαίθριο «σχολείο» μέσα στο γήπεδο όπου μάθαιναν να γράφουν με κλαδιά για μολύβια και το χώμα του γηπέδου για τετράδιο... τα αδέλφια που έφυγαν ασυνόδευτα για την Ελλάδα, οι συγγενείς που ένας ένας έφυγαν με τον καημό... η ελπίδα όμως της επιστροφής βαθιά ριζωμένη μέσα της...

«Σε ποια πέτρα, σε ποιο χώμα

να ριζώσεις τώρα πια;

Κι απ' το θάνατο ακόμα πιο πικρ' είσαι προσφυγιά.»